دلم

دلم
بهانه ی "تو" را دارد
تو میدانی بهانه چیست؟
"بهانه"
همان است که شب ها خواب از
چشمان خیس من می دزدد...
"بهانه"
همان است که
روزها
میان انبوهی از آدمها
چشمانم را پی تو می گرداند...
"بهانه"
همان صبری است که به لبانم
سکوت می دهد؛
تا گلایه ای نکنم از "نبودنت"...