روزگاری جاده ای بودم غرق تردد...
روزگاری جاده ای بودم غرق تردد...
جاده ای که از رفت و آمد لحظه ای خالی نمی شد...
من که بسیار غریبان را به آبادی رساندم...
عاقبت خود ماندم و ویرانه و تنهایی خود...
جاده ای که از رفت و آمد لحظه ای خالی نمی شد...
من که بسیار غریبان را به آبادی رساندم...
عاقبت خود ماندم و ویرانه و تنهایی خود...
- ۲.۱k
- ۰۸ اردیبهشت ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۸)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط