بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
لايَقُولَنَّ اَحَدُكُمْ: اللَّهُمَّ اِنّى اَعُوذُ بِكَ مِنَ الْفِتْنَةِ - و آن حضرت فرمود:كسى از شما نگويد: الهى! از امتحان به تو پناه میبرم.
لاِنَّهُ لَيْسَ اَحَدٌ اِلاّ وَ هُو مُشْتَمِلٌ عَلى فِتْنَة - چه اينكه كسى نيست مگر اينكه مشمول امتحان است.
یعنی کسی بر این تصور و اندیشه نباشد که بگوید: خدایا به تو پناه می برم که مرا امتحان نکنی؛ چرا که تا انسان زنده است،هرنفسش امتحان است و امتحان با مرگ به پایان می رسد.
وَلكِنْ مَنِ اسْتَعاذَ فَلْيَسْتَعِذْ مِنْ مُضِلاّتِ الْفِتَنِ - اما اگر كسى خواست از خدا پناه جويد، بايد از فتنههاى امتحانات گمراه كننده پناه جويد،
فَاِنَّ اللّهَ سُبْحانَهُ يَقُولُ: وَ اعْلَمُوا اَنَّما اَمْوالُكُمْ وَ اَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ -همانا خداوند سبحان میفرمايد: بدانيد كه اموال و فرزندانتان مايه امتحانند.(سوره انفال بخشی از آیه 28)
وَ مَعْنى ذلِكَ اَنَّهُ سُبْحانَهُ يَخْتَبِرُهُمْ بِالاْمْوالِ وَ الاْوْلادِ لِيَتَبَيَّنَ السّاخِطَ لِرِزْقِهِ وَالرّاضِىَ بِقِسْمِهِ - و معنىاش اين است كه خداوند آنان را به اموال و فرزندان آزمايش میكند تا ناخشنود از رزق او و راضى به نصيب - قسمت او را معلوم سازد،
وَاِنْ كانَ سُبْحانَهُ اَعْلَمَ بِهِمْ مِنْ اَنْفُسِهِمْ - اگرچه خداوند سبحان از خود آنها به آنها آگاهتر است،
وَلكِنْ لِتَظْهَرَ الاْفْعالُ الَّتى بِها يُسْتَحَقُّ الثَّوابُ وَالْعِقابُ - ولى آزمايش براى اين است كه كارهايى كه سزاوار ثواب و اعمالى كه موجب كيفر است آشكار گردد، افعال، استحقاق ثواب یا عقاب را آشکار میسازند.
لاِنَّ بَعْضَهُمْ يُحِبُّ الذُّكُورَ وَ يَكْرَهُ الاْناثَ، وَ بَعْضَهُمْ يُحِبُّ تَثْميرَ الْمالِ وَ يَكْرَهُ انْثِلامَ الْـحـالِ - زيرا بعضى از مردم فرزند پسر را دوست دارند و ازدختر داشتن بدشان میآید،و برخى دوستدار افزايش مال و ناراحت از نقصان ثروتند.
نکته: گفته شده این از تفاسیر اعجاب آور امیرالمؤمنین علیه السلام میباشد. دقت شود که مال و اولاد، همیشه اسباب امتحانات گوناگون برای هر کسی میباشند، اما چگونگی واکنش، ریشهای دارد که به حبّ بر میگردد. لذا اصل این که پسر را دوست دارد و از دختر داشتن بدش میآید، ریشه و ابتدایی است که اندیشهها و رفتارهای بعدی را شکل میدهد و اصل این که دوست دارد مالش افزایش یابد و حبّ مال دارد، یا مال و افزایش آن محبوب اوست، اندیشهها و رفتار های بعدی را شکل میدهد. کیست که ضمن انجام تکلیف، ببیند خدا چه راحکمت دانسته و چه را دوست دارد، تا او نیز به همان راضی باشد و دوست داشته باشد؟
لايَقُولَنَّ اَحَدُكُمْ: اللَّهُمَّ اِنّى اَعُوذُ بِكَ مِنَ الْفِتْنَةِ - و آن حضرت فرمود:كسى از شما نگويد: الهى! از امتحان به تو پناه میبرم.
لاِنَّهُ لَيْسَ اَحَدٌ اِلاّ وَ هُو مُشْتَمِلٌ عَلى فِتْنَة - چه اينكه كسى نيست مگر اينكه مشمول امتحان است.
یعنی کسی بر این تصور و اندیشه نباشد که بگوید: خدایا به تو پناه می برم که مرا امتحان نکنی؛ چرا که تا انسان زنده است،هرنفسش امتحان است و امتحان با مرگ به پایان می رسد.
وَلكِنْ مَنِ اسْتَعاذَ فَلْيَسْتَعِذْ مِنْ مُضِلاّتِ الْفِتَنِ - اما اگر كسى خواست از خدا پناه جويد، بايد از فتنههاى امتحانات گمراه كننده پناه جويد،
فَاِنَّ اللّهَ سُبْحانَهُ يَقُولُ: وَ اعْلَمُوا اَنَّما اَمْوالُكُمْ وَ اَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ -همانا خداوند سبحان میفرمايد: بدانيد كه اموال و فرزندانتان مايه امتحانند.(سوره انفال بخشی از آیه 28)
وَ مَعْنى ذلِكَ اَنَّهُ سُبْحانَهُ يَخْتَبِرُهُمْ بِالاْمْوالِ وَ الاْوْلادِ لِيَتَبَيَّنَ السّاخِطَ لِرِزْقِهِ وَالرّاضِىَ بِقِسْمِهِ - و معنىاش اين است كه خداوند آنان را به اموال و فرزندان آزمايش میكند تا ناخشنود از رزق او و راضى به نصيب - قسمت او را معلوم سازد،
وَاِنْ كانَ سُبْحانَهُ اَعْلَمَ بِهِمْ مِنْ اَنْفُسِهِمْ - اگرچه خداوند سبحان از خود آنها به آنها آگاهتر است،
وَلكِنْ لِتَظْهَرَ الاْفْعالُ الَّتى بِها يُسْتَحَقُّ الثَّوابُ وَالْعِقابُ - ولى آزمايش براى اين است كه كارهايى كه سزاوار ثواب و اعمالى كه موجب كيفر است آشكار گردد، افعال، استحقاق ثواب یا عقاب را آشکار میسازند.
لاِنَّ بَعْضَهُمْ يُحِبُّ الذُّكُورَ وَ يَكْرَهُ الاْناثَ، وَ بَعْضَهُمْ يُحِبُّ تَثْميرَ الْمالِ وَ يَكْرَهُ انْثِلامَ الْـحـالِ - زيرا بعضى از مردم فرزند پسر را دوست دارند و ازدختر داشتن بدشان میآید،و برخى دوستدار افزايش مال و ناراحت از نقصان ثروتند.
نکته: گفته شده این از تفاسیر اعجاب آور امیرالمؤمنین علیه السلام میباشد. دقت شود که مال و اولاد، همیشه اسباب امتحانات گوناگون برای هر کسی میباشند، اما چگونگی واکنش، ریشهای دارد که به حبّ بر میگردد. لذا اصل این که پسر را دوست دارد و از دختر داشتن بدش میآید، ریشه و ابتدایی است که اندیشهها و رفتارهای بعدی را شکل میدهد و اصل این که دوست دارد مالش افزایش یابد و حبّ مال دارد، یا مال و افزایش آن محبوب اوست، اندیشهها و رفتار های بعدی را شکل میدهد. کیست که ضمن انجام تکلیف، ببیند خدا چه راحکمت دانسته و چه را دوست دارد، تا او نیز به همان راضی باشد و دوست داشته باشد؟
- ۱۵
- ۱۹ بهمن ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط