دهان باز مانده ام را سریع می بندم من لکدند ابلیس را تد

دهان باز مانده ام را سریع می بندم. -من؟ لکدند ابلیس را تداعی می کند. -کنفرانس ترکیه فرصت خوبیه. جای تو باشم از دستش نمی دم! چیزی در سرررم جرقه می زند. این در برای رسرریدن به خواسررته هایش، به سر هم رحم نمی کند! دقیقا هفت سرراعت اسررت که توی ماشررینم نشررسررته ام و فکر می کنم. این صفحه به هم ریدته شطرنج، کلافه ام کرده. عصکی ام کرده. ضعیفم کرده. این جدال نابرابر با دو شاه سفید نگرانم کرده. همه چیز آن طور که من فکر می کردم و می خواستم یش نرفت. من شرافتم را برای بردن این بازی وسط گذاشررتم و به راحتی باختمش. ارزشررمندترین گوهر وجودم را برای هیچ باختم؛ اما با یک اشتکاه دستم رو شد و فرو ریدتم. اکنون منم و دست هایی خالی، برای مقابله با دو مرد کارکشررته و حرفه ای! منم و شررایدها و اماها و اگرها؛ که اگر یکی خلاخ آن چه که می خواهم بشررود، مات شرردنم حتمی است! فرصتم اندک و کارم بسیار است! کارم بسیار و توانم … گوشی ام را بر می دارم و به خط جدید ریسا اس ام اس می دهم. -آدرس خونه امیرحسین؟ خکر دارم که مشسشتقل زندگی می کند اما کجایش را نمی دانم! تمام تنم خشک شده. آینه ماشین را روی صورتم تنظیم می کنم و از التهاب شدید صورتم وحشت می کنم! اس ام اس رسیده را می خوانم و استارت می زنم. درد طاقت فرسای سرم، امانم را بریده! یک ساعت بعد درست مقابل خانه ا توقف می کنم! یاده می شوم و دستی به التوی نیمه چروکم می کشم. کیفم را در یک دسررت و موبایلم را در دسررت دیگر می گیرم و مصررمم به سررمت برم زیکای آجرنما قدم بر می دارم. زنگ واحد را می زنم. انتظارم زیاد طول نمی کشد. صدای متعجکش را می شنوم. -سایه! در را باز می کند. وارد لابی باشررکوه می شرروم و بی توجه به دکوراسرریو



https://98iia.com/%d8%af%d8%a7%d9%86%d9%84%d9%88%d8%af-%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%b4%d8%a7%d9%87-%d8%b4%d8%b7%d8%b1%d9%86%d8%ac-%d9%86%d9%88%d8%af%d9%87%d8%b4%d8%aa%db%8c%d8%a7/