روی ویرانه های لبخند، خانه می سازیم ؛روی تلخی روزگار شکِ

روی ویرانه های لبخند، خانه می سازیم ؛روی تلخی روزگار شکِر عشق می ریزیم و روی سیاهی زندگی نوری مختصر می پاشیم
تنها به این نیت که انسان فرو نریزد، تنها به این امید که عشق نمیرد