سکوت گورستان رامیشنوی؟

سکوت گورستان رامیشنوی؟

دنیا ارزش دل شکستن را ندارد ...
میرسد روزی که هرگز در دسترس نخواهیم بود ...
خاک آنتن نمیدهد که نمیدهد...!
و دیگرخاکیان صدایت را نمی شنوند...

همانان که روزگاری در کنارهم بودید...
به خاک می سپارندت...
و یدرود می گویندت...

بی خیال غصه هایت...
ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻫﺎﯾﺖ ...
بی خیال زرق و برق های دنیایت...
بی خیال آنانکه که در نداشتنت سرکوفتت زدند...
ولقمه نانی ندادنت..
و نداریت را بوق و کرنا کردن...
بی خیال آنانکه نه به جوهرت که به لباس و ظاهرت اندیشیدند..
و تو را بخاطر لباس و...از خود راندند....
در سر سفره هایشان نه کرامتت که مالت را دیدند وخبرکردند..

ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ ﻫﺮ ﭼﻪ ﮐﻪ ﺧﯿﺎﻟﺖ ﺭﺍ ﻧﺎﺁﺭﺍﻡ ﻣﯿﮑﻨﺪ...
ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺍﯼ؟

ﭘﺲ ﺧﻮﺵ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ
ﻋﻤﯿﻖ ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺶ ﻋﻤﯿﻖ

ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍ
بودن را
ﺑﭽﺶ
ﺑﺒﯿﻦ
ﻟﻤﺲ ﮐﻦ

ﻭﺑﺎﺗﮏ ﺗﮏ ﺳﻠﻮﻟﻬﺎﯾﺖ لبخند بزن...

قدر لحظه های باهم بودن رو خوب بدان...
درباهم بودن را به شرافت انسان بیندیشیم...
خنده هارا به یکدیگر هدیه دهیم...
یانگاه مهربانانه همدیگر را نوازش بدهیم...
چونکه دنیا میگذرد....
وعمر میرود....
واین منزل به پایان میرسد..