{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

آدمی پیر چو شد،

آدمی پیر چو شد،
حرص جوان می‌گردد
خواب در وقت سحرگاه
، گران می‌گردد
دیدگاه ها (۶)

تار و پود عالم امکان به هم پیوسته استعالمی را شاد کرد آنکس ک...

کدام دیده بد در کمین این باغ استکه بی نسیم، گل از شاخسار می‌...

چون وا نمی‌کنی گرهی، خود گره مشوابرو گشاده باش چو دستت گشاده...

دود اگر بالا نشیند، کسر شأن شعله نیستجای چشم ابرو نگیرد،گر چ...

خواب زمستانی مجلس!✍ محمدمهدی شیرمحمدی یکم: اقبال لاهوریوقت آ...

تا پای جان...(خراسان رضوی_کاشمر)

مثل اینکه این مال خیلی وقت پیشهچان نوشته: داشتم فکر میکردم ع...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط