مسجدسلیمان

مسجدسلیمان
ایستاده تا بماند نامی که دنیا در شگفتی اش؛ سر بر قامت بلندش خمیده بودند ،شهری که یک تنه بر طبل اقتصاد دنیا می کوبید و می چرخاند چرخ و فلک را بکام پایتخت نشینانی که در نشیمنگاه های عصرانه خود با قهوه های تلخ آمریکایی و شیرینی های اروپایی روزگار را خوش میگذراندند..
آری شهر من مسجدسلیمان؛
هنوز در باطن تو امید موج میزند؛
گذشته ات تو را به تاریخ کره ی زمین گره زده است؛ تا جهان ماندگار است نام تو برتارک دنیا خواهد درخشید
اینجا مسجدسلیمان است و من از پنجره ی زیبایی هایت بتو نگاه می کنم،
شهری به زلالی یک رود و به سرسختی یک کوه استوار...
شهری به وسعت عشق....

m.i.s