زنان ایرانی در نزدیک به چارهزار سال پیش ، یک روز را از سا

زنان ایرانی در نزدیک به چارهزار سال پیش ، یک روز را از سال در جایگه پادشاه خانه بر تخت می نشستند و مردان می بایست از سختی ها و کوشش دلسوزانه آنان سپاسگزاری می کردند و جایگه والای او را پاس میداشتند . در آیین زرتشت امشاسپند ( جاویدانی پاک ، فرشته ) این ماه از زبان اوستایی ، اسپِنتَه اَرمَیتی نام دارد . امشاسپند اسپِنتَه اَرمَیتی یک زن است و در پارسی پهلوی این واژه به سپندارمَت دگرگون گشت که سپندارمد و سپندارمذ هم خوانده می شود و اکنون ما آن را اسپند ( اسفند ) می خوانیم . اسپِنتَه به چم ( معنی ) سپند ( مقدس ) و اَرمَیتی به چم فروتنی می باشد که بر روی هم رفته فروتنی سپند چم می دهد . این امشاسپند نماد مِهر ، دوستی ، دلدادگی ( عشق ) و فروتنی است که نگاهبان زمین میباشد . جشن سپندارمذگان ( اسپندگان ) بیست و نهم وَهومَنَ ( بهمن ) ماه برابر با پنجم اسپند ( اسفند ) ماه از گاهشمار زرتشتی نهشته شده است که از جشن های یکی شدن روز و ماه در ایران باستان می باشد .
این روز فرخنده را به همه دلدادگان و همچنین بانوان ایرانی شادباش می گویم و آرزوی بهروزی و تندرستی را برای یکایک شما گرامیان دارم .
پاینده باشید

کوروش آریایی