((( برفِ پیری )))

((( برفِ پیری )))

برفِ پیری , خیمه زد بر بامِ من .
آفتی بر این سپنج ایّامِِ من .

چون تبانی کرده با چرخِ زبون .
سخت و جانفرسا شد این فرجامِ من .


داغِ حسرت , تا ابد دارم به دل .
زان هماهائی که رفت از دامِ من .

مزدِ آن عمری , که بردم درد و رنج .
ای فلک , دادی چنین اِنعامِ من .

ای دلا : از روزگاری بی وفا .
بی امان , افزون شود آلامِ من .

آرزوها داشتم , امّا چه سود ؟
یک دم این دنیا نشد همگامِ من .

شِکوه ها دارم و پرسش , صف به صف .
کو جوابی , بهرِ استفهامِ من .

خالقا : گر بنده ای نا لایقم .
یک نظر بنما , بر استرحامِ من .

** آن سمندِ آرزوهایم , عظیم **
** بی گمان , هرگز نکردد رامِ من **

=========================
شاعر= عبدالعظیم عربی از خوزستان.