73/مروری بر فرمایشات امام حسین(ع) از مدینه تا کربلا

73/مروری بر فرمایشات امام حسین(ع) از مدینه تا کربلا
یکی از یاران و اصحاب حسین بن علی علیهما السلام حنظله شبامی است که چون در مقابل دشمن قرار گرفت به موعظه و نصیحت آنان پرداخت و گفتار خود را با آیاتی پایان داد که مؤمن آل فرعون فرعونیان را از تصمیمشان درباره قتل حضرت موسی برحذر داشته و از عواقب خطرناک این عمل به آنان هشدار داده است.
آنگاه به سوی خیمه ها برگشت و حسین بن علی علیهما السلام در تشویق و تقدیر وی چنین فرمود :
(( خدا رحمتت کند ، این مردم آنگاه که به سوی حقشان دعوت نمودی و پاسخ مثبت ندادند و به قتل تو و یارانت آماده گردیدند ، مستوجب عذاب بودند و اما حالا که خون برادران صالح تو را ریختند ، دیگر گرفتار عذاب و خشم پروردگار گردیدند))
حنظله عرضه داشت : جانم به قربانت ! که گفتارت صدق محض است. 
سپس به عنوان استیذان گفت : آیا به سوی پروردگار خود نمی رویم و به برادرانمان که در بهشت برین قرار گرفته اند لاحق نمی گردیم ؟ 
امام علیه السلام در پاسخ وی فرمود: ((برو به سوی آنچه بهتر از دنیا و از آنچه در آن است و برو به سوی ملک و آقایی که همیشگی است )) 
حنظله با این جمله با آن حضرت خداحافظی نمود : ((اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللّه صَلَّی اللّه عَلَیْکَ وَعَلی اَهْلِ بَیْتِکَ وَعَرَّفَ بَیْنَنا وَبَیْنَکَ فی جَنّتِهِ))
امام هم فرمود : آمین ! آمین ! 
حنظله به سوی دشمن شتافت و جانانه جنگید تا به درجه رفیعه شهادت نایل گردید.
#حدیث#احادیث#روایت#روایات#امام#امامان#معصوم#معصومین#امامت#hadis#imam#شیعه#تشیع#اسلام#اهل_بیت#اهلبیت#حسین#امام_حسین#عاشورا#کربلا#از_مدینه_تا_کربلا#عاشورا#زیارت_عاشورا#