بلند گفتم من تنهایم

بلند گفتم: “ من تنهایم ”
و سکوت حاکم بر آپارتمان، مانند پنبه‌ای که خون را جذب می‌کند، کلمات را جذب کرد. او آن‌قدر تنهاست که گاهی حتی جسم خود را نیز حس نمی کند؛