خدایا ....

خدایا ....

شبانه بود دیدار امام عشق از قبر پنهان مادر .....

برای خداحافظی .....

اشک و تنهایش را کس ندید ....

در این تاریکی شب ....

دل به یاد پیامبر بودش که فرمود .....

بر ظلم و بیداد بتاز اگر نمایان شد ....

گوش به فرمان یزدانش بود این امام عشق ....

کاروانی آماده از عزیزان دل مرتضی و فاطمه کرد ..

برایت یک به یک خواهم گفت از مسافران این

کاروان عشق ....

رهبرش حسین بن علی (ع) بود .....

سردار و علمدارش بود عباس (ع) , فدای دستان و

قامت رشیدش ....

داشت زینبی (ع) به قامت سرو و دلیر , محکم به

مانند کوه برای دختران و زنان حرم ....

علی اکبرش به مثال ماه میدرخشید در این کاروان..

استادی چو عباس (ع) داشت ....

رقیه (ع) بگو چه شادمان و کودکانه دور عمویش

به افتخار میگردد ....

که میداند عمو با دستان مهربانش همیشه کنارش

خواهد ماند ....

شیرخوار زیبا و شیرین را بنگر چه زیبا در آغوش

مادر خفته ....

نه تشنه ی شیر و است نه آب ....

امام عشقم چه نیکو مسافرانی داری ....

امیدم که همه به سلامت برسید ....

به مقصد بلا ....


تقدیم تو ای امام عشقم ....

N