دلمان خوش است که مینویسیم و دیگــران می خـواننــدو عــده

دلمان خوش است که مینویسیم و دیگــران می خـواننــدو عــده ای می گـوینــد : آه چـه زیبــاو بعضــی اشـک می ریــزند و بعضــی مـی خنــدنـددلمــان خـوش اســت به لــذت هــای کــوتـاهبه دروغ هــایی که از راســت بـودن قشنــگ تـرندبه اینکــه کســی برایمــان دل بســوزاند یـا کســی عاشقمــان شــودبا شــاخه گلی دل می بنــدیـمدلمــان خـوش می شـود به بـرآوردن خـواهشــی و چشـیدن لـذتـیو وقــتی چیـزی مـطابـق مـیل مـا نبـود چقـدر راحـت لگـد می زنیـمو چــه ســــاده می شـکــنیم همــــه چیـــز را . . .