دلتنـگ که مـی شـوم

دلتنـگ که مـی شـوم
قلبـم از هزار جا ترک بـر مـی دارد
امـا چـه فایـده
تو وقـت نداری مـرا یک لحظـه ای در آغوشـت بگیـری
هواے تـو در رگ هاے مـن...
دلتنگـی مـن چـه سـود
ڪه تو حتی یڪ آن بـه مـن
نمـی اندیشـی
مـرا همیـن حـرف تـو خواهـد ڪشـت
همیـن ڪه مـی گویـی بیخیـال
مـن خیـال تـو را بیخیـال نمـی شـوم
مـن خیالـت را نفـس مـی ڪشـم
در سخـت تریـن دلتنگـی مـن...
باز هـم ،
تـو را مـی نویسـم...