‎آخرش مهم نیست،

‎آخرش مهم نیست،
‎من میگم حتی وسطشم مهم نیست
‎که چند شب تو هفته قهر بودیم
‎و چند شب با گریه از سر کم بودنت یا نبودنت سر کردم،
‎که چقدر دلتنگی چنگ زد به گلومو
‎چقدر موندم تو حسرت دوستت دارم شنیدن ازت...
‎وسطش مهم نیست که دستام فقط دستای تو رو میخواست و غریبه ترین بودن دستام برات...
‎میدونی چی مهمه
‎اینکه من بهترین روزایِ عمرمو با تو داشتم،اینکه عمرِ من قدِ روزاییه که تو رو داشتم برایِ خودم...
‎مگه عشق جز همینه که با تمومِ بدیا و نبودنا و کم بودنای یکی
‎ناب ترین حسارو با همون یکی تجربه کرده باشی؟؟