ای بهار !
ای بهار !
تو وقتی میآیی با خودت یک بغل علف میآوری که سهم حیوان است!
اما سهم انسان از تو چیست؟
تو برای انسان «جامهٔ نو» میآوری، تا او را از «جانِ نو» غافل کنی!
تو بیرون را سبز میکنی، تا انسان، سیاهی درون را نبیند!
🌱
تو وقتی میآیی با خودت یک بغل علف میآوری که سهم حیوان است!
اما سهم انسان از تو چیست؟
تو برای انسان «جامهٔ نو» میآوری، تا او را از «جانِ نو» غافل کنی!
تو بیرون را سبز میکنی، تا انسان، سیاهی درون را نبیند!
🌱
- ۶.۹k
- ۰۸ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط