عبور را از باد آموخته ام می گذرد و در گذر ثانیه فنا میشود

عبور را از باد آموخته ام می گذرد و در گذر ثانیه فنا میشود ... میمیرد تا زندگی بخشد
جریان داشتن را از زلالی و جریانی آب آموخته ام بخار می شود، یخ می زند و جاری میشود تا زندگی را به پیرامون خود هدیه دهد.
اما مانده ام انسانیت را از که بیاموزم.
در عصری زندگی می کنیم که بی غیرتی بیداد می کند و بی وفا جای وفایی را گرفته.
در عصری زندگی می کنیم که از روی تو عبور می کنند تا تو جاده ای باشی برای رسیدن به مقاصدشان...
و در این میان خوشنودم که خدا عشق را آفرید تا تنها نمانیم....
عبور می کنم همچون خواب قاصدک از رویایِ زمان......