نمیدونم دقیقا اسمش خوشحالیه یا اطمینان عمیق

نمی‌دونم دقیقاً اسمش خوشحالیه یا اطمینانِ عمیق،
اما وقتی رفیقام رو با تو و تو رو با رفیقام آشنا کردم،
یه بار دیگه تهِ دلم آروم شد؛
این‌که تو انتخابم اشتباه نبود… حتی اگه اسمش اشتباه باشه.

می‌دونی؟
اون‌جایی که رفیقام با ذوق، به من از تو تایتل می‌دن،
برات لقب می‌سازن،
و از خوشحالیمون خوشحال می‌شن،
می‌فهمم بعضی انتخاب‌ها،
هرچقدر هم نامعمول،
باز «درست‌ترین» انتخاب‌های دلی‌ان.

تو همون درست‌ترین اشتباه منی…
گلِ انارم☆