و خدا نکند که معتاد شوی...

و خدا نکند که معتاد شوی...
به آغوشی،
به بوسه ای،
به عطری ،
به لحنِ آوائی که قلبت را در دستهای حنجره اش می فشارد ،
یا به نگاهی خاص که در هیچ صورتِ دیگری نیست....!

"و بیشتر خدا نکند که از دستش داده باشی..."

دیگر هیچ آغوشی ،
هیچ بوسه ای ،
هیچ عطری و هیچ آوائی ،
تو را به آن خودِ آن موقع ات ،
خودِ قبلِ آمدنش ، بر نمی گرداند ...

و همیشه
در همۀ ثانیه هایی که نامش زندگانی ست ،
نه فقط به دنبالِ "او" ،
که به دنبالِ تکّه های گمشدۀ خودت خواهی بود!...