...ﺷَــــﺐ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷـــــﻮﺩ !!. . . .

...ﺷَــــﺐ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷـــــﻮﺩ !!. . . .
ﮔﻠﻮﯾَـــﻢ ﭘُــﺮ ﻣﯽ ﺷــﻮﺩ. . . .؛
ﭘﺮ ﺍﺯ ﯾﮏ ﺑُـﻐـﺾ ِِ ﺳَﻨﮕﯿـــﻦ

ﺑُـﻐﻀے ﮐﻪ ﻧـــﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻣے ﺗﺮﮐَـــﺪ،،،،
،،،ﻭ ﭼﺸﻤــــــــﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﭘــــــــــﺎﮎ ، ﺑــﺎﺭﺍﻧے مےﮐﻨــﺪ . . . .


!!!،،ﻭ ﺍﻣـــــﺎ ﺩﻟــﻢ . . . . ؛
...ﺩﻟــﻢ ﭘُـﺮ ﻣے ﺷـــﻮﺩ
ﺍﺯﺩﺭﺩﻫـﺎﯾے ﭘُـﺮ ﺍﺯ ﺣــــﺮﻑ،،

،،ﺣـﺮﻑ ﻫــﺎﯾے
ﻣﻤﻠـﻮﺀ ﺍﺯ ﺳﮑـــــــﻮﺕ
که ﯾﮏ ﺑــﺎﺭﻩ ﺩﺭ ﺩﻟـﻢ ﻓَﻮَﺭﺍﻥ ﻣےﮐﻨﻨـﺪ
ﻭ
ﺭﻭﯼ ﺍﯾﻦ ﺩﯾــــﻮﺍﺭ ِِ ﻣَـﺠــﺎﺯے . . . ؛
ﺁﺭﺍﻣــــــــــ ﻣے ﮔﯿﺮﻧــــــــﺪ !!!!!
و
این کار هرشــــب من است!!!!