رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا وَ

رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنکَ رَحْمَةً إِنَّکَ أَنتَ الْوَهَّابُ

[گویند:] بار الها! دل‏های ما را پس از آن که هدایتمان کردی ملغزان، و ما را از نزد خویش رحمتی بخشای که همانا تو بخشایشگری