روزی که به دخترت یاد دادی تا ازدواج نکرده، سفر نره ؛ تنها

روزی که به دخترت یاد دادی تا ازدواج نکرده، سفر نره ؛ تنها زندگی نکنه ؛ اون لباسی که دوست داره نپوشه ؛ اون جوری که دوست داره نخنده ؛ اون حرفی که تو دلشه نزنه ، و و و ... همون روز به دخترت یاد دادی که جنسِ درجه ی دو باشه ...! چون دختره ...! همون روز اون رو به این باور رسوندی که برای زندگی کردن، به یک انسان از جنس مخالفش نیاز داره تا خوشبخت باشه ...! همون روز پَرِ پروازِ دخترت رو شکستی و اون رو آماده کردی که برای یک عمـــــر با باورِ "درجه دو بودن" زندگی کنه ...!

و امروز، به سختی میشه اینجور خانوم ها رو به باورِ برابری رسوند و قانونِ برابری رو بِهِشون آموزش داد ...! در عادلانه ترین جامعه، کماکان در باورِ جنسِ درجه دو بودنِشون به زندگی ادامه میدَن ... هنوز به مَرد، به چشم یک نردبان نگاه می کنند تا به آرزوهای دست نیافتنیشون برسن ... و من، هنـــوز نمی دونم چطور میشه به این دسته از خانوم ها، تفاوتِ بینِ عشق و نردبان رو توضیح داد ...! چطور میشه اعتماد به نفسِ به یَغما رفته شون رو دوباره بازسازی کرد ... و چطور میشه ازَشون یک انسانِ سالم و مستقل ساخت ...!

به امیدِ روزی که هیـــچ پدر و مادری به دخترانشون چنین خیانتی نکنند ...