حالا تـُو هِـی نـیـآ

حالا تـُو هِـی نـیـآ
حالا تـُو هـی نـباشــ ...
هـَمینــ کـه مـیدانمـ صُـبح ها چـه ساعـتی بـیدار مـی شویـــ . . .
کافیست ...
هـمین کـه میدانمـ چـِه ساعتی اَز شـب غـَرق در خـوابی
کافیست ...
هـمین کـه میدانمـ کُـدامـ آهنگـ بـرایت عـَزیـز اَستــ . .
وَ بـارهآ گـُوشـ مـیدهی...
اَز سَـرمـ همـ زیـاد است...
حالا تـُو هـی نباشــ
بالاخـره آوازه ی مـَن بـه گـُوش تــُو خواهد رسید
شــایـد سالهـا بَـعـد . . .
نـمیدانمـ ...
شـاید خـیلـی سال بَـعـد
دُخـتـَرتــ کـه عـآشق شُد...
وَقـتـی دیـدی دیـوآنـه وار عـِشق مـی ورزد بـه مردی کـه ...
اُو را نـمـی خـواهـد . . .
بـی اِخـتیار مـَرا یـاد مـی کُـنی
مـی بـینی...؟
حـَتی خیـلی سال بـَعـد همـ
هَـنـُوز هستند پـَس لَـرزِه هـایی کـه تـُو را به همـ بـریـزنـد
آوازه امـ را بـه گـُوشت مـی رسانـمــ ...
یـک رُوز ...
دُختَـرتـ را در آغـُوش می گیـری و
زِیـر لَب می گویـی :
" چـِقـَدر شـبیه بـه یـک نـَفـَر هـستـی "
آن یک نـَفـَر قـطعاً مـَن بـایـد بـاشمـ
حالا تـُو هـی نـیـآ و نـبـآشـ . . .