.

.
29 سال پیش تو شهر روزاریو، سومین پسر خورخه و سلیا به دنیا اومد. خانواده نسبت فقیری که با کارگری خرج زندگیشونو بدست میاوردن. اسم اون پسر لیونل بود. پسر بچه ی ریزنقش دوست داشتنی از 5 سالگی توی تیم پدرش بازی میکرد. فقط 11 سال سن داشت که متوجه شدن لئو مثل بچه های عادی نیست. اون بیماری کمبود هورمون داشت و خانوادش نمیتونستن از پس هزینه های درمانش بربیان. هیچ باشگاهی حاضر به دادن این هزینه ها نمیشد بجز یه باشگاه اسپانیایی که اسمش بارسلونا بود...
شاید رکساچ وقتی که قرارداد لیونل رو روی دستمال مینوشت هرگز فکرشو نمیکرد که داره بزرگترین هدیه رو به فوتبال تقدیم میکنه. شاید زن و شوهر آرژانتینی هرگز فکرشو نمیکردن که لئوی بیمار یروزی باعث افتخارشون بشه. و شاید لئو هرگز فکرشو نمیکرد که باشگاهی که داره توش پا میذاره و اسمش بارسلوناست، یروزی تمام زندگیش بشه...
لئو تو بارسا بزرگ و بزرگ تر شد.. به جایی رسید که نیوکمپ پر بشه برای دیدنش و همه بزرگای فوتبال حیرت کنن بخاطر مهارت های بی نظیرش
جایی که نفس ها رو تو سینه حبس کنه و تو یه لحظه گره کور مسابقه رو به راحتی باز کنه
جایی که خیلیا از تماشاش اشک بریزن و روزی هزار بار خدا رو شکر کنن که میبیننش!
جایی که فقط دلت بخواد نگاهش کنی و ماتش بشی.. و هیچ کلمه ای رو پیدا نکنی واسه توصیف کردنش. و ذوق کنی از اینکه سالای بعد میتونی با افتخار بگی لئو اعجوبه ی زمان من بود
و جایی که همه بگن اون بهترین تاریخه...
لئوی 29 ساله شاید بیست و اندی سال پیش تصور نمیکرد که رویای بزرگش محقق شه و یروز بهترین بازیکن جهان بشه. اما حالا این لقب زانو میزنه مقابل اون. کسی که بیمار بود تونست تاریخ فوتبالو ترمیم کنه و از نو بنویسه..
تولدت مبارک پسرک آرژانتینی
تولدت مبارک اعجوبه ی تکرار نشدنی
تولدت مبارک نابغه ی مستطیل سبز
تولدت مبارک قهرمان نیوکمپ
تولدت مبارک کابوس اروپا
تولدت مبارک پادشاه دنیا
تولدت مبارک بهترین تاریخ
تولدت مبارک لذت تماشا
تولدت مبارک خود خود فوتبال
تولدت مبارک لیونل مسی ❤
.