عکست را با خودم دارم

عکست را با خودم دارم
همراه صدای ضبط شده ات
و هر روز
به انجمن های ادبی سر می زنم!
گوشه ای به التماس شاعری را گیر می آورم...
عکست را نشان می دهم
و سکوت ضبط شده ی صدایت را!...
همان دوستت دارم هایی را که هیچ وقت نگفتی...
و بعد اصرار می کنم
تو را بسراید!
دیروز بلاخره شاعری قبول کرد
مدتی عکست را نگاه کرد...
و به سکوت دوستت دارم هایت گوش داد...
نگاهی به من کرد
با لبخند روی تکه کاغذی نوشت:

"برگرد...
این دیوانه دلش
تنگ است..."