به لبم رسیده جانم،

به لبم رسیده جانم،
تو بیا که زنده مانم

پس از آن که من نمانم،
به چه کار خواهی آمد

غم و قصه فراقت
بکشد چنان که دانم

اگرم چو بخت روزی
به کنار خواهی آمد
‏
وصی پور
دیدگاه ها (۱)

✦ اولین گناه ✦فصل سی‌ویکم: دیوار---بعد از آن بوسه.در باغ. در...

#حکایت_قدیمی حکایت طمع‌کار و قاضی روزی مردی طمع‌کار نزد قاض...

گاهی آدمنه از رفتنِ کسی شکایت دارد،نه از ماندنِ خاطره‌ای...ف...

روزهای بسیار دور ؛ پیرزنی بود که ؛ هر روز با قطار از روستا...

بسم الله الرحمن الرحیمپاسخ قسمت سوم :خداوندا؛ من به حُرمت ص...

بسم الله الرحمن الرحیم اگر می توانید اصلاً قضاوت نکنید.و اگر...

عکس ملکه خوب ها.خواهش کپی ممنوع

ای پیشوای سترگِ جاودان،ای آن‌که نامت در طنینِ تاریخ، هم‌سنگِ...

✦ پارت سیزدهم: پناهگاه ✦---درِ دفترِ شخصی جئون جونگ کوک با ص...

بسم الله الرحمن الرحیمپاسخ قسمت سوم :پ)- نبابر این، پاسخ عق...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط