چه حس خوبی ست...

چه حس خوبی ست...
اینکه در کسی تمام خوبی ها را پیدا کنی
خوبی هایش را بگذاری جلوی چشمانت
و کیف کنی از انتخابی که کرده ای
چه حس خوبی ست ...
همه چیز را در یک نفر خلاصه کنی
و بعد بنشینی هی بشماری ، هی بشماری،
انقدر که زندگی کفاف شمردن خوبی هایش را ندهد...

این انسان، که سیری ناپذیری
از ویژگی های مزخرفش است را مهار کنید
چه حس خوبی ست
هر صبح ، هر شب، هر لحظه از زندگی ات را
در آغوش کسی خلاصه کنی که معمولی ست،
اما همین انسان معمولی،
عجیب تورا عاشق خودش کرده باشد...
تجربه های گوناگون را فدا کنید،
اما این حس خوب را از خودتان دریغ نکنید...