بی گمان عشق هم اینجا نگرانِ من و توست

بی گمان عشق هم اینجا نگرانِ من و توست
تا فراموش شود هرچه میانِ من و توست


بی گمان بهرِ چنین عشقِ بزرگی اینک
چشمِ دنیا به تماشای جهانِ من و توست


بس که زیبا شده این فصل جدایی بنگر
صد بهاران به تمنای خزانِ من و توست


تو دعا کن که دلم تنگِ نگاهت نشود
یا رَوَد از همه جا هرچه نشانِ من و توست


دست بردار از این ماضی بی قید دلم
که دگر هرچه بعید است زمانِ من و توست