بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
متأسفانه واژۀ وطن نیز مانند واژگان مهمّی چون:دین، محبت، عشق، آزادی، حقوق بشر،صلح و ...، بسیار مورد تحریف و سوء استفاده قرار گرفته است. حتی جملۀ مشهور حُبّ الوَطن مِنَ الایمان،سند روایی ندارد و در چند کتاب مشهوری هم که آمده، بدون سند روایی بیان شده است؛و به فرض سند صحیح نیز داشته باشد، توضیح داده نشده که مقصود از وطن چیست و وطن به کجا گفته می شود؟آیا زادگاه،یا محل زیست،یا منطقه رشد، زندگی و یا ...؟
دوست داشتن وطن، یک میل فطری میباشد که در حیوانات نیز به صورت غریزی وجود دارد و حتی برای رسیدن به وطن اصلی، هزاران کیلومتر راه می‌روند، یا پرواز و یا شنا می‌کنند؛ و برخی از حیوانات در راه دفاع از محدودۀ جغرافیایی خود، با مهاجمین تا حد مرگ می‌جنگند.
هر نوع گرایش و محبتی، ظاهر و باطن دارد، درجات دارد، مصادیق گوناگون و ارتباط و اتصالی به مراتب دیگر دارد. مِثل این که آدمی اشتغال را برای کسب درآمد دوست دارد - در آمد را برای تأمین معاش - تأمین معاش را برای رفاه و لذت ... دوست دارد و این سلسله ادامه دارد تا به محبوب غایی هر کسی برسد که یا خداست و یا دنیا و مظاهرش.
محبت‌های اصلی‌تر و بزرگتر، در محبت‌های فرعی و کوچک‌تر، تجلی وظهوردارند؛چنان که دوستدار علم، حتماً حوزه، دانشگاه، مدرسه، کتاب، معلم و ... را نیز دوست دارد.
حُکما می‌گویند: حُبّ ذات، حُبّ به آثار ذات را به همراه می‌ آورد و این توصیف درستی است؛ اگر کسی را دوست داشته باشید، هر چه متعلق به او باشد و یا یاد او را زنده کند را نیز دوست خواهید داشت؛ چنان که اگر کسی مادرش را دوست داشته باشد، علایق او، فرزندان او، عکس و نامه او، خانۀ او، شهر او، زبان او و ... را نیز دوست می‌دارد.
وطن : وطن اصلی و حقیقیِ تمامی انسان‌ها،بهشت خدا به عنوان جایگاه، و قُرب الهی به عنوان مقام او می باشد.
همیشه و برای همگان، نزدیکی به محبوب، اوج آمال می‌ باشد. البته بسیاری این وطن اصلی را فراموش می‌ کنند؛ ترک وطن می‌کنند؛ تابعیت وطنی دیگر دنیا را می‌پذیرند؛ که هرگز وطن آنها نیست و برای یکدیگر باقی نمی‌مانند.
هنگامی که آدمی می‌میرد، دیگر نه ایرانی است، نه عرب، نه اروپایی و نه ...؛ بلکه مخلوق و بندۀ خداست که یا بهشت وطن او می‌شود و یا جهنم!
این حبّ به وطن حقیقی،در مراتب پایین‌تر،نزول و ظهور دارد؛ مانند: حبّ به کشور - حبّ به شهر - حبّ به محله - حبّ به خیابان و کوچه و حبّ به ساختمانی که منزل در آن واقع شده است -(ادامه دارد...)