تو گفته بودی می کشد دریا به هرسویتمن گفته بودم با توام! پارو به پارویت آشفتگی های خودم را یاد من انداختهربار بادی بی هوا پیچید در مویت تنها به لطف چشم هایت بود تلخی ها،شیرین اگر شد مثل چای قندپهلویت