«پناه»

«پناه»
میبرم «به خدا»،

از عـیبی که،
«امروز» در خود می بینم،

و
«دیروز»
«دیگران را» به خاطر،
«هـمان عیـب» ملامت کرده ام.

محتاط باشیم، در «سرزنش» و «قضاوت کردن دیگران».

وقتی
نه از «دیروز او» خبر داریم و نه از «فردای خودمان


ﺁﺩﻡ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ " ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ " ﺍﺯ ﻫﻢ ﺩﻭﺭ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ
ﻧﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ "ﻗﺪﻡ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ "