{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

مرا از یاد خود بستان، بدین خواب فراموشی،

مرا از یاد خود بستان، بدین خواب فراموشی،



که من خود غرقه خواهم شد در این دریای مدهوشی!
دیدگاه ها (۵)

روا نبود با این همه تنهایی، تنها بمونم!!

مگه دیوار اینجا در نداره ؟چقدر باید تحمل کرد بی عشق؟مگه دنیا...

هرگز کسی نفهمید مفهوم غربتم را،من واژه ای غریبم در شعر روزگا...

از خانه بیرون می زنم، در زیر باران،تا بفکنم، در کوچه ای، بی ...

چه درد عجیبی‌ست…او مرا از یاد برده،ولی من هنوز نتوانسته‌امحت...

تورو خدا این دو دقیقه رو بدون حب و بغض گوش بدین بلکم از خواب...

اونجا که حسین منزوی میگه:دیگر به بخشی از تو قانع نیستم، آریب...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط