یادمه بچه بودم دوست داشتم منم بشم یکی از همین مامورا

یادمه بچه بودم دوست داشتم منم بشم یکی از همین مامورا
فکر میکردم جون مردم براشون مهمه
آسایش مردم براشون توی اولویت قرار داره
ولی هیچوقت نمیدونستم قبل از این که از هر کس دیگه ای بخوام بترسم باید از همین مامورایی بترسم که ادعا میکنن پشت مردمن
اینا امنیت مارو فراهم نمیکنن اینا خودشون قاتلن
قاتل آرزو هامون، آینده امون، جوون هامون
و اونوقت میان میگن تقصیر آمریکا بود، مرگ بر اسرائیل
لعنتیا کشور خودمون فرو پاشیده اونوقت میاین میرین از فلسطین محافظت کنین؟ از غزه؟
پشت اینارو میگیرین وقتی که کشور خودمون هیچی ازش نمونده؟ کسی امیدی به آینده نداره؟ بچه ای که به مادرش میگه از اون روزی که بدنیام آوردی متنفرم؟ پدری که عرضه نداره از خودش دفاع کنه ولی زورش میرسه بچه خودشو بزنه؟
قبل این که بیاین بگین مرگ بر اینجا مرگ بر اونجا اول خودتونو اصلاح کنید شاید مارو هم درک کنین که چرا حاضریم کشته بشیم ولی کشورمونو پس بگیریم، ازادیمونو پس بگیریم

مهم نیست صدای چند نفرمونو خفه میکنید
مهم نیست چند نفر از ما هارو میکشین
مهم اینه که بلخره یه روز همتونو از کشورمون بیرون میکنیم و ایرانو پس میگیریم