هی...

هی...

هی ... چه فاز سنگینی...
همه چی سفید سیاهه چیزی رنگی نی..
وبازم منو یه جسم لشو بی حال ..
دوباره رنگ پوسته شده گچ دیوار...
وای... انقد کشیدم که نمیگیره خندم..
با چشمام قفلم به این آتیشه رو فندک...
یه اتاق تاریک .. با بوی دود گاری...
چه بخت گندی داری تو با جیب خالی...
نگو که هستیم رنگ مشابه ...
من یه عمره تو صورتم خنده قاچاقه...
من مردم پسر ...
یه عقدم که سر...
تا پای مسیرو همیشه خوردم به سنگ...
اگه که مردم حلال کنیدم...
آره تا حالا ساختم ولی الان بریدم ...
ا خودم ا همه ...
ا میز محکمه ...
ا فکر فرداها که روی مغزمه...