کم کم یاد گرفتم که به هیچکس تمام احساسم را ابراز نکنم،

کم کم یاد گرفتم که به هیچکس تمام احساسم را ابراز نکنم، که به هیچکس نگویم توی دلم چه میگذرد، که فکر نکنم آدمها ماندنی اند در زندگی ام! که کمتر کسی حوصله عشق واقعی را دارد!! یاد گرفتم که میتوانم تحمل کنم … که محکم باشم پای هر خداحافظی!! کم کم یاد گرفتم که وقتی در جواب 1000 بار گفتن دوستت دارم 1000 بار “مرسی” را میشنوم بفهمم دوستم ندارد! یاد گرفتم که اینقدر برای تنهایی دیگران غصه نخورم! که به حرفهای خوشرنگی که چندروز هم دوام ندارد تکیه نکنم! یاد گرفتم بعضی آدمها تشنه این هستند که بازی دهند،که وقتی با تمام وجود احساس پاکت را به آنها بدهی نمیپذیرند!! دوست دارند منت عشق های دروغین را بکشند !!!! کسی سادگی را نمیخواهد … که همه دنبال رنگ هستند، آدمهای رنگارنگ. . .