روزگارم این است :دلخوشم با غزلی ،تکه نانی ، آبی ...جملهی کوتاهی ...یا به شعر نابی ...!و اگر باز بپرسی گویم :دلخوشم با نفسی ،حبه قندی چایی ...صحبت اهل دلی ...!فارغ از همهمهی دنیایی !دل خوشیها کم نیست ،دیدهها نابیناست ...!