بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
کالسکه با ارباب :
آدمی یا قربانی احساسات خویش است، یا قربانی ذهنیات خویش است، و یا ارباب خویش است. و این سومی بسیار نادر است. در تمثیلی قدیمی حکایت آدمی را به کالسکه ای تشبیه کرده اند و گفته اند؛ مراد از اسب آن، احساس است، مراد از کالسکه ران، ذهن است و آن که درون کالسکه می نشیند، ارباب است.
اما کالسکه همه ارباب ندارد! و این یعنی برخی در زندگی چون اسب اند و همواره شلاق احساسات شان را می خورند، برخی چون کالسکه ران اند و تحت سیطره ذهنِ محدود و بسته شان همواره این سو و آن سو می رانند، بی آنکه به جایی برسند، و در این میان فقط قلیل انگشت شماری اند که در کالسکه خود نشسته اند و ارباب خویش اند. اینان هم کالسکه ران‌ ذهن را به خوبی هدایت می کنند و هم مراقب اسب هااحساسات هستند.ای دوست، آن ارباب نشسته در کالسکه، خود متعالی توست که ثمره مراقبه است.