ﻭﺳﯿﻠﻪ ﺍﯼ ﺧﺮﯾﺪﻡ، ﺩﻭ ﺗﺎ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺑﺮﺍ ﺣﻤﻠﺶ

ﻭﺳﯿﻠﻪ ﺍﯼ ﺧﺮﯾﺪﻡ، ﺩﻭ ﺗﺎ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺑﺮﺍ ﺣﻤﻠﺶ
ﮔﻔﺘﻦ ۴۰ ﺗﻮﻣﻦ ﻣﻦ ﻫﻢ ﭼﻮﻧﻪ ﺯﺩﻡ ﮐﺮﺩﻣﺶ ۳۰ ﺗﻮﻣﻦ
ﺑﻌﺪ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﮐﺎﺭ، ﺗﻮﯼ ﺍﻭﻥ ﻫﻮﺍﯼ ﮔﺮﻡ ﺳﻪ ﺗﺎ 10 ﺗﻮﻣﻨﯽ ﺩﺍﺩﻡ ﺑﻬﺸﻮﻥ
ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﮐﺎﺭﮔﺮﺍ 10 ﺗﻮﻣﻦ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ 20 ﺗﻮﻣﻦ ﺩﺍﺩ ﺑﻪ ﺍﻭﻥ ﯾﮑﯽ
ﮔﻔﺘﻢ ﻣﮕﺮ ﺷﺮﯾﮏ ﻧﯿﺴﺘﯿﺪ
ﮔﻔﺖ ﭼﺮﺍ ﻭﻟﯽ ﺍﻭﻥ ﻋﯿﺎﻟﻮﺍﺭﻩ، ﺍﺣﺘﯿﺎﺟﺶ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺑﯿﺸﺘﺮﻩ
ﻣﻨﻬﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﻃﺒﻊ ﺑﻠﻨﺪﺵ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ 10 ﺗﻮﻣﻦ ﺑﻬﺶ ﺩﺍﺩﻡ
ﺗﺸﮑﺮ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ 5 ﺗﻮﻣﻦ ﺩﺍﺩ ﺑﻪ ﺍﻭﻥ ﯾﮑﯽ ﻭ ﺭﻓﺘﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻢ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺍﯾﻨﻘﺪﺭ ﺑﺰﺭﮔﻮﺍﺭ ﻭ ﺑﺨﺸﻨﺪﻩ ﺑﺎﺷﻢ
ﺍﻭﻧﺠﺎ ﺑﻮﺩ ﯾﺎﺩ ﺟﻤﻠﻪ ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﭘﻞ ﻋﺎﺑﺮ ﺧﻮﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ
ﺑﺨﺸﯿﺪﻥ ﺩﻝ ﺑﺰﺭﮒ ﻣﯿﺨﻮﺍﺩ ﻧﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﻣﺎﻟﯽ ......
‏« ﻫﻤﻪ ﻣﯿﺘﻮﻧﻦ ﭘﻮﻟﺪﺍﺭ ﺑﺸﻦ ﺍﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻦ ﺑﺨﺸﻨﺪﻩ ﺑﺎﺷﻦ
ﭘﻮﻟﺪﺍﺭ ﺷﺪﻥ ﻣﻬﺎﺭﺗﻪ ﺍﻣﺎ ﺑﺨﺸﻨﺪﮔﯽ ﻓﻀﯿﻠﺖ‏»
‏« ﻫﻤﻪ ﻣﯿﺘﻮﻧﻦ ﺩﺭﺱ ﺑﺨﻮﻧﻦ ﺍﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪﻩ ﻧﯿﺴﺘﻦ
ﺑﺎﺳﻮﺍﺩﺷﺪﻥ ﻣﻬﺎﺭﺗﻪ ﺍﻣﺎ ﻓﻬﻤﯿﺪﮔﯽ ﻓﻀﻠﯿﺖ ‏»
‏« ﻫﻤﻪ ﺑﻠﺪﻥ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻦ ﺍﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﻦ ﺯﯾﺒﺎ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻦ
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻋﺎﺩﺗﻪ ﺍﻣﺎ ﺯﯾﺒﺎ ﺯﯾﺴﺘﻦ ﻓﻀﯿﻠﺖ‏»