گر بیایی در برم، دل را بهارستان کنم

گر بیایی در برم، دل را بهارستان کنم
در فریب غمزه ات، شوق انارستان کنم

در ترنّم های مویت، شد خجل بازار زر
خط لب با رنگ ابرو، عرض نارستان کنم

در غریبستان مژگان، آشنایم کرده ای
آشنا بازی نما، تا با تو کارستان کنم

گر بگویی در صلیبستان برو، با سر روم
در سکوت چشم هایت، ذوق جارستان کنم

تیغ ابرو در کمین و خال آهو در جبین
خون دل را با دو تیرت، جویبارستان کنم

واعظان شهر گفتند لب بدوز از این غزل
راست گویند، رازهاشان، آشکارستان کنم

خطبه های بت گری، در بسته های زرنشان
دام تزویر و ریا شان، داغدارستان کنم

بگذرم از چشم و ابرو و انار و سیب و قند
محو او گردم، سکونت در کنارستان کنم