در بیست سالگی یاد گرفتم کار خلاف فایده ای ندارد، حتی اگر

در بیست سالگی یاد گرفتم کار خلاف فایده ای ندارد، حتی اگر با مهارت انجام شود.
در سی سالگی پی بردم که قدرت، جاذبه ی مرد است و جاذبه، قدرت زن.
در چهل سالگی آموختم که رمزِ ’خوشبخت زیستن‛ در انجام کاری نیست که دوستش داریم؛ بلکه در دوست داشتنِ کاریست که انجامش می دهیم.
در ۵۵ سالگی پی بردم که تصمیمهای کوچک را باید با مغز و تصمیمهای بزرگ را با قلب گرفت.
در۶۰ سالگی آموختم که بدون عشق میتوان ایثار کرد اما بدون ایثار هرگز نمی توان عشق ورزید.
در ۸۰ سالگی پی بردم که دوست داشته شدن و محبت دیگران به انسان، بزرگ ترین لذتِ دنیاست.
در ۸۵ سالگی دریافتم که زنـــــدگـــی زیباست...!
وای کاش همه اینها رو در بیست سالگی درک میکردم،چون بهای سنگینی برای به دست اوردنشون دادم......و اون...عمرم بود....
لحظه لحظه عمرمون طلاست قدر بدونم که بعد افسوس نخوریم!!!