بيا لب واكنيم هم غصه ي من 

بيا لب واكنيم هم غصه ي من 
بيا بيدار كنيم خوابيده ها رو 

بيا آشتي بديم با قصه هامون 
تمام دستاي از هم جدا رو 

بيا گلخونه كن ويرونه ها رو 
كه قمري جاي زاغا رو بگيره 

نمي خوام گلدون مادربزرگم 
رو طاقچه از بوي غربت بميره 

قفلاي خوني صندوقچه ي ما 
هزارون ساله گم كرده كليده 

بيا با قلبامون رستم بسازيم 
كه اون كه دشمنه ، ديو سفيده 

بيا قفل و كليد رو مهربون كن 
كه سخته سوت و كور خونه هامون 

بيا با دستاي هم پل ببنديم 
كه رد شه قاصد از رودخونه هامون 

اگه شب مثل زندون تنگ و تاره 
كليد صبحمون تو دستاي ماست 

اگه امشب ، شب مرگ ستاره ست 
چراغ راهمون خورشيد فرداست