دیدی نانوا چطور خمیر را پهن می کند و درون تنور می گذارد..

دیدی نانوا چطور خمیر را پهن می کند و درون تنور می گذارد...
چه اتفاقی می افتد؟ خمیر به سنگها
می چسبد!
اما نان هر چه پخته تر می شود از سنگها جدا می شود...
حکایت آدمها همین است؛سختی های این دنیا، حرارت تنور است..و این سختی هاست که انسان را پخته تر می کنند و هر چه انسان پخته تر می شود سنگ کمتری به خود
می گیرد.
سنگها تعلقات دنیایی هستند.
ماشینِ من، خانهِ من،حساب بانکیِ من.
آن وقت که قرار است نان را از تنور خارج کنند؛ سنگها را از آن می گیرند
خوشا به حال آن که در تنور دنیا آن قدر پخته می شود که به هیچ سنگی نمی چسبد...