شبها همیشه قصه ی دلم را گوش میکنم،

شبها همیشه قصه ی دلم را گوش میکنم،
اشکها هم دور من جمع می شوند...
بعد
حکایت موهای تو به درازا می کشد
و
ناله های فریاد نشده ی من غزل می شوند آنقدر که من
آهسته بر بازوی خود،خوابم می برد صدای نیامدنت ،
از خواب بیدارم می کند
من بیدار می مانم و بخت شب
بخواب می رود..............