پاییز چشم باز کن و مرا ببین

پاییز چشم باز کن و مرا ببین

دیدی رفت و من تنها شدم!

دیدی با رفتنش آسمان آبی ام را با خودش برد!

حالا من پشت یک انتظار سرخ و کشنده

کنار دشت لاله های وحشی نشسته ام

و برای دوباره دیدنش دعا میکنم.

دیدی ستاره شد و رفت!

دیدی من سوارِ تابِ بیقراری

چشم هایم را به آسمان پرستاره دوخته ام

و لالایی دلتنگی می خوانم!

پاییز! مرا ببین!

بی بهانه رفت و مرا ویران کرد!

پاییز تو بگو من پاییزی ام یا تو؟