نکتهها و پیام های سوره قصص آیه 78:
نکتهها و پیام های سوره قصص آیه 78:
1- غرور علمی، گاهی آنچنان انسان را خودمحور میسازد که دیگر نقش هیچ کس یا هیچ چیز را قبول ندارد.
2- به علم خود نازیدن، اخلاق قارونی است.
3- ثروت و قدرت را احسان الهی بدانیم، نه محصول علم و تلاش خود. (مردم میگفتند: این خداوند است که به تو ثروت داده است، قارون میگفت: خودم بر اساس علم، آن را پیدا نمودهام.)
4- آشنایی با تاریخ، بهترین درس عبرت است.
5- قلع و قمع گردنکشان، از سنّتهای خداوندی است. (قدرت و ثروت، مانع نزول قهر الهی نیست.)
6- قدرت و ثروت، سعادتآفرین نیست.
7- دست بالای دست بسیار است.
8- هشدار! اگر قهر الهی فرا رسد، دیگر فرصتی برای سؤال و جواب و چون و چرا نخواهد بود.
9- سؤال: با اینکه در آیات بسیاری از قرآن میخوانیم که سؤالِ قیامت از همه کس؛ «فَلَنَسْئَلَنَّ الَّذِینَ أُرْسِلَ إِلَیْهِمْ وَ لَنَسْئَلَنَّ الْمُرْسَلِینَ» «اعراف، 6»، از همه چیز؛ «وَ لَتُسْئَلُنَّ عَمَّا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ» « نحل، 93»، از همه حال؛ «إِنْ تُبْدُوا ما فِی أَنْفُسِکُمْ أَوْ تُخْفُوهُ یُحاسِبْکُمْ بِهِ اللَّهُ» « بقره، 284» و از همه جا؛ «إِنْ تَکُ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَکُنْ فِی صَخْرَةٍ أَوْ فِی السَّماواتِ أَوْ فِی الْأَرْضِ یَأْتِ بِهَا اللَّهُ» « لقمان، 16» خواهد بود، پس چرا در این آیه آمده است: «لا یُسْئَلُ عَنْ ذُنُوبِهِمُ الْمُجْرِمُونَ»؟!
پاسخ: آیاتی که دلالت بر سؤال دارد، مربوط به قیامت است؛ ولی آیه اخیر، اشاره به زمان نزول قهر الهی در دنیاست که در آن هنگام دیگر مهلتی برای سؤال و جواب وجود ندارد.
1- غرور علمی، گاهی آنچنان انسان را خودمحور میسازد که دیگر نقش هیچ کس یا هیچ چیز را قبول ندارد.
2- به علم خود نازیدن، اخلاق قارونی است.
3- ثروت و قدرت را احسان الهی بدانیم، نه محصول علم و تلاش خود. (مردم میگفتند: این خداوند است که به تو ثروت داده است، قارون میگفت: خودم بر اساس علم، آن را پیدا نمودهام.)
4- آشنایی با تاریخ، بهترین درس عبرت است.
5- قلع و قمع گردنکشان، از سنّتهای خداوندی است. (قدرت و ثروت، مانع نزول قهر الهی نیست.)
6- قدرت و ثروت، سعادتآفرین نیست.
7- دست بالای دست بسیار است.
8- هشدار! اگر قهر الهی فرا رسد، دیگر فرصتی برای سؤال و جواب و چون و چرا نخواهد بود.
9- سؤال: با اینکه در آیات بسیاری از قرآن میخوانیم که سؤالِ قیامت از همه کس؛ «فَلَنَسْئَلَنَّ الَّذِینَ أُرْسِلَ إِلَیْهِمْ وَ لَنَسْئَلَنَّ الْمُرْسَلِینَ» «اعراف، 6»، از همه چیز؛ «وَ لَتُسْئَلُنَّ عَمَّا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ» « نحل، 93»، از همه حال؛ «إِنْ تُبْدُوا ما فِی أَنْفُسِکُمْ أَوْ تُخْفُوهُ یُحاسِبْکُمْ بِهِ اللَّهُ» « بقره، 284» و از همه جا؛ «إِنْ تَکُ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَکُنْ فِی صَخْرَةٍ أَوْ فِی السَّماواتِ أَوْ فِی الْأَرْضِ یَأْتِ بِهَا اللَّهُ» « لقمان، 16» خواهد بود، پس چرا در این آیه آمده است: «لا یُسْئَلُ عَنْ ذُنُوبِهِمُ الْمُجْرِمُونَ»؟!
پاسخ: آیاتی که دلالت بر سؤال دارد، مربوط به قیامت است؛ ولی آیه اخیر، اشاره به زمان نزول قهر الهی در دنیاست که در آن هنگام دیگر مهلتی برای سؤال و جواب وجود ندارد.
- ۱.۱k
- ۰۷ اردیبهشت ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط