تمامِ شهر را هم که قدم بزنم باز به بازوهایت محتاجم

تمامِ شهر را هم که قدم بزنم باز به بازوهایت محتاجم

به یک بغلت که درد را به فراموشی بسپارد
خیلی می‌خواهمت آن‌گونه که لب خشکیده آب را،

تقدیم به ملکه قلبم ناهید گل