قسم به نم نم باران که دوستت دارم...

قسم به نم نم باران که دوستت دارم...
به اشک های خیابان که دوستت دارم...

قسم به سعدی و حافظ، به منزوی... قیصر
به شاعران پریشان که دوستت دارم ..

ورای فقه، ورای کلام، باور کن
ورای فلسفه... عرفان... که دوستت دارم...

بجای این که بخواهم ... و یا ... ولش کن! نه!
عجیب نیست کماکان که دوستت دارم...

قسم نمی خورم اما اگر قسم بخورم
به آیه آیه ی قرآن که دوستت دارم . . .