امشب نفس از ان تن تبدار م رود

امشب نفس از اين تن تبدار مى رود
روح از وجود خسته ى بيمارمى رود

سنگت دقيق آمد و حس مرا شکست
امشب پرنده از سر ديوار مى رود

صدبار پريدو دل به رسم وفا نرفت
ديگر دلى نمانده و اين بار مى رود

همچون که رفته ازسر ديوانه عقل و هوش
يادت دگر ز عرصه ى آثار مى رود

يا چون وفات و مردن يک آشناى دور
نام تو هم ز مرکز آمار مى رود

شاعر مشو که حس کلامت هميشه نيست
گاهى دليل و علت اشعار مى رود

حافظ که غين (غ) غزل را سروده رفت
روزى رسد که مهدى مختار مى رود

حسن ختام قصه ى ما شد همين غزل
آرى ز قلب خسته ى من يار مى رود...

(( مهدى مختارزاده ))