من خدایم را کجا گم کرده ام؟!

من خدایم را کجا گم کرده ام؟!
خالقِ خود را چرا گم کرده ام؟!

می زد او من را صدا از کودکی
وای بر من آن صدا گم کرده ام!

"بوف کور"ی رهنمای من نشد
راه را بی رهنما گم کرده ام!

سرنشینِ کشتی ِ نوحم ولی
هم خدا هم ناخدا گم کرده ام!

من چگونه بگذرم از رود نیل
این زمان وقتی عصا گم کرده ام؟!

من خدای کائناتم را شبی
داخلِ غارِ حرا گم کرده ام!

آن اهورایی ترینم را کجا؟
روی "مروِه" یا "صفا" گم کرده ام؟!

آه! من او را در آیین عرب
لا به لای حرف "لا" گم کرده ام!

دور ماندم اینچنین از اصل خویش
"درد" را پیش از "شفا" گم کرده ام!

باز می جوید سراغش را دلم
من خدایم را کجا گم کرده ام؟!.